• Wygrana z Bank Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SO Wrocław, sygn. akt XII C 798/24 z dnia 03.12.2025

Listopad

• Wygrana z Bank Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SO Wrocław, sygn. akt I ACa 4370/24 z dnia 18.11.2025

Wrzesień

• Wygrana z Bank Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SA Białystok, sygn. akt I ACa 1772/23 z dnia 12.09.2025

Sierpień

• Wygrana z Bank Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SA Łódź, sygn. akt I ACa 3838/23 z dnia 19.08.2025
• Wygrana z Bank Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SO Gdańsk, sygn. akt XV C 1981/22 z dnia 27.08.2025

Lipiec

• Wygrana z Bank Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SO Warszawa, sygn. akt XXVIII C 10098/21 z dnia 25.07.2025
• Wygrana z Bank Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SA Warszawa, sygn. akt I ACa 3600/23 z dnia 14.07.2025

Czerwiec

• Wygrana z Bank Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SR Jelenia Góra, sygn. akt I C 52/25 z dnia 30.06.2025

Maj

• Wygrana z Bank Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SO Warszawa, sygn. akt XVIII C 17507/22 z dnia 28.05.2025
• Wygrana z Bank Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SO Warszawa, sygn. akt XXVIII C 9691/23 z dnia 23.05.2025
• Wygrana z Bank Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SO Wrocław, sygn. akt I C 1516/23 z dnia 06.05.2025

Kwiecień

•  Wygrana z Bank Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SA Warszawa, sygn. akt VIII ACa 1522/25 z dnia 07.04.2025

Marzec

• Wygrana z Bank Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SO Warszawa, sygn. akt II C 1618/21 z dnia 12.03.2025

Luty

• Wygrana z Bank Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SO Szczecin, sygn. akt I C 4074/23 z dnia 12.02.2025

Styczeń

• Wygrana z Bank Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SA Łódź, sygn. akt I ACa 2970/23 z dnia 30.01.2025

Zacznij działać w sprawie swojej umowy kredytowej

Za każdym z tych wyroków kryje się historia naszych Klientów, którzy postanowili działać.

Nasz zespół specjalistów jest gotowy, by bezpłatnie przeanalizować Twoją umowę kredytową i ocenić Twoje szanse na unieważnienie jej oraz odzyskanie nienależnie wpłaconych pieniędzy. Nie pozwól, aby bank nadal czerpał zyski z nieuczciwych zapisów w Twojej umowie.

Odzyskaj kontrolę nad swoimi finansami i spokój ducha – skontaktuj się z nami już dziś!

• Wygrana z Bankiem Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SO Warszawa, sygn. akt XXV C 612/20 z dnia 19.12.2024

Listopad

• Wygrana z Bankiem Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SR Warszawa, sygn. akt I C 605/20 z dnia 27.11.2024.
• Wygrana z Bankiem Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SA Kraków, sygn. akt I ACa 861/22 z dnia 14.11.2024.

Październik

• Wygrana z Bankiem Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SO Warszawa, sygn. akt II C 872/23 z dnia 30.10.2024.
• Wygrana z Bankiem Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SO Warszawa, sygn. akt III C 1498/20 z dnia 09.10.2024.
• Wygrana z Bankiem Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SO Wrocław, sygn. akt XII C 173/22 z dnia 01.10.2024.
• Wygrana z Bankiem Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SO Świdnica, sygn. akt I C 1341/23 z dnia 01.10.2024.

Wrzesień

• Wygrana z Bankiem Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SO Jelenia Góra, sygn. akt I C 1085/23 z dnia 11.09.2024.
• Wygrana z Bankiem Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SO Warszawa, sygn. akt XXVIII C 547/21 z dnia 04.09.2024.

Sierpień

Lipiec

• Wygrana z Bankiem Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SA Warszawa, sygn. akt VI ACa 504/23 z dnia 25.07.2024.
• Wygrana z Bankiem Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SO Opole, sygn. akt I C 642/21 z dnia 16.07.2024.

Czerwiec

• Wygrana z Bankiem Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SO Wrocław, sygn. akt II Ca 381/24 z dnia 14.06.2024.
• Wygrana z Bankiem Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SO Szczecin, sygn. akt I C 2460/21 z dnia 05.06.2024.
• Wygrana z Bankiem Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SO Wrocław, sygn. akt XII C 730/24 z dnia 03.06.2024.

Maj

• Wygrana z Bankiem Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SR Warszawa, sygn. akt XXVII GC 309/22 z dnia 24.05.2024.
• Wygrana z Bankiem Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SO Kalisz, sygn. akt I C 175/24 z dnia 14.05.2024.
• Wygrana z Bankiem Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SO Warszawa, sygn. akt XXVIII C 3183/23 z dnia 14.05.2024.

Kwiecień

• Wygrana z Bankiem Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SO Wrocław, sygn. akt XII C 365/22 z dnia 12.04.2024.
• Wygrana z Bankiem Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SA Łódź, sygn. akt I ACa 2281/22 z dnia 10.04.2024.

Marzec

• Wygrana z Bankiem Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SO Wrocław, sygn. akt I C 336/20 z dnia 27.03.2024.
• Wygrana z Bankiem Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SO Warszawa, sygn. akt XXVIII C 11863/21 z dnia 26.03.2024.

Luty

• Wygrana z Bankiem Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SO Warszawa, sygn. akt II C 907/20 z dnia 19.02.2024.
• Wygrana z Bankiem Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SA Warszawa, sygn. akt I ACa 512/23 z dnia 08.02.2024.
• Wygrana z Bankiem Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SA Wrocław, sygn. akt I ACa 1949/22 z dnia 07.02.2024.
• Wygrana z Bankiem Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SO Warszawa-Praga, sygn. akt II C 225/22 z dnia 03.02.2024
•  Wygrana z Bankiem Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SO Warszawa, sygn. akt XXVIII C 4165/21 z dnia 01.02.2024.

Styczeń

• Wygrana z Bankiem Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SO Warszawa, sygn. akt XXVIII C 9592/21 z dnia 24.01.2024.
• Wygrana z Bankiem Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SO Warszawa, sygn. akt IV C 951/22 z dnia 23.01.2024.
• Wygrana z Bankiem Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SA Warszawa, sygn. akt V ACa 1202/22 z dnia 18.01.2024.

Zacznij działać w sprawie swojej umowy kredytowej

Za każdym z tych wyroków kryje się historia naszych Klientów, którzy postanowili działać.

Nasz zespół specjalistów jest gotowy, by bezpłatnie przeanalizować Twoją umowę kredytową i ocenić Twoje szanse na unieważnienie jej oraz odzyskanie nienależnie wpłaconych pieniędzy. Nie pozwól, aby bank nadal czerpał zyski z nieuczciwych zapisów w Twojej umowie.

Odzyskaj kontrolę nad swoimi finansami i spokój ducha – skontaktuj się z nami już dziś!

1. Zasądzono od PKO BP S.A. z siedzibą w Warszawie łącznie kwoty 90 799,25 zł i 114 764,83 CHF wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, liczonymi od różnych kwot i dat.
2. Ustalono, że PKO BP S.A. z siedzibą w Warszawie ponosi koszty procesu w 66%, a strona powodowa w 34%, pozostawiając szczegółowe wyliczenie kosztów Referendarzowi Sądowemu.

Uzasadnienie (najważniejsze punkty):

• Podstawa roszczenia: Powództwo, wniesione pierwotnie w dniu 7 maja 2020 r., dotyczyło zasądzenia zwrotu świadczeń nienależnych na podstawie umowy o kredyt mieszkaniowy Nordea-Habitat z dnia 23 października 2008 r., uznanej przez powodów za nieważną. Powodowie dokonali całkowitej spłaty kredytu 9 października 2023 r..
• Przedmiot umowy: Umowa była kredytem denominowanym do waluty obcej – CHF. Kwota kredytu wynosiła równowartość 130 478,94 CHF. Kredyt został udzielony w złotych, a spłata następowała również w złotych. Środki z kredytu przeznaczono na spłatę wcześniejszego kredytu mieszkaniowego oraz na cel dowolny.
• Status stron i negocjacje: Kredytobiorcy mieli status konsumenta. Umowa została zawarta na podstawie wzorca umownego stworzonego przez bank i nie podlegała indywidualnym negocjacjom.
• Klauzule abuzywne (niedozwolone): Postanowienia umowne dotyczące przeliczeń kursowych (m.in. § 1 ust. 2, § 12 ust. 3, § 15 ust. 7 pkt 2 i 3 Części Ogólnej Umowy) umożliwiały bankowi jednostronne kształtowanie wysokości kursu CHF, co rażąco naruszało interesy konsumenta i było sprzeczne z dobrymi obyczajami.
  • Sąd uznał, że postanowienia te, określające świadczenie główne, nie zostały sformułowane w sposób jednoznaczny, ponieważ nie określono, jak bank ustala kursy walut w swoich tabelach.
• Ryzyko kursowe i obowiązek informacyjny: Kredytobiorcy nie zostali należycie poinformowani o nieograniczonym ryzyku kursowym i skutkach wzrostu kursu CHF dla wysokości ich zadłużenia w złotych. Bank zapewniał o stabilności CHF. Sąd uznał to za brak lojalności kontraktowej.
• Nieważność umowy: Usunięcie abuzywnych klauzul waloryzacyjnych sprawia, że umowa nie może obowiązywać w pozostałej części, ponieważ brakuje postanowień regulujących główne świadczenia stron (essentialia negotii). W efekcie umowa jest nieważna.
  • Powodowie, po pouczeniu przez Sąd, potwierdzili wolę „unieważnienia” umowy.
• Roszczenie o zapłatę: Z uwagi na nieważność umowy, świadczenia spełnione przez powodów (90 799,25 zł i 114 764,83 CHF, w tym raty, prowizje i opłaty) stanowią świadczenie nienależne. Sąd zastosował teorię dwóch kondykcji.
• Przedawnienie: Sąd uznał zarzut przedawnienia za nieuzasadniony. Za początek terminu przedawnienia Sąd przyjął moment, w którym konsument dowiedział się lub powinien był się dowiedzieć o abuzywnym charakterze klauzul, co nie nastąpiło na ponad 6 lub 10 lat przed zgłoszeniem roszczeń.
• Zarzut zatrzymania: Zarzut zatrzymania podniesiony przez bank nie odniósł skutku. Sąd wskazał, że uwzględnienie zarzutu zatrzymania jest sprzeczne z zasadą skuteczności Dyrektywy 93/13/EWG, gdyż utrudnia konsumentom uzyskanie zwrotu świadczeń nienależnych.
• Odsetki: Odsetki ustawowe za opóźnienie zasądzono od daty, w której pozwany powinien był niezwłocznie dokonać zapłaty po wezwaniu (doręczeniu pozwu i pism modyfikujących).
• Ustalenie nieistnienia stosunku prawnego: Sąd oddalił roszczenie o ustalenie nieistnienia stosunku prawnego, ponieważ kredyt został całkowicie spłacony, a powodowie nie wykazali interesu prawnego w rozumieniu art. 189 k.p.c..

Sąd uwzględnił powództwo Kredytobiorcy przeciwko Bankowi i orzekł:

1. Ustalenie Nieważności: Ustalono, że umowa kredytu budowlano-hipotecznego zawarta 12 sierpnia 2005 roku jest nieważna w całości.
2. Zasądzenie Kwoty: Sąd zasądził od Pozwanego Banku na rzecz Kredytobiorców kwotę 193.241,44 złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, liczonymi od dnia 29 lipca 2022 roku do dnia zapłaty.
3. Koszty Procesu: Zasądzono od Pozwanego Banku na rzecz Kredytobiorców kwotę 22.617,00 złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku tytułem zwrotu kosztów procesu.

II. Uzasadnienie Nieważności Umowy

Sąd uznał powództwo za uzasadnione w zakresie roszczenia głównego o ustalenie nieistnienia stosunku prawnego i o zapłatę.

1. Status Konsumenta i Charakter Umowy

• Kredytobiorcy w dacie zawarcia umowy byli konsumentami.
• Umowa była kredytem denominowanym (złotowym powiązanym z walutą obcą), nie zaś kredytem czysto walutowym. Środki finansowe zostały wypłacone w złotych, a raty spłacane były w złotych.
• Kredytobiorcy udali się do Banku w celu wzięcia kredytu w PLN, ale pracownik Banku wskazywał ofertę waloryzowaną do CHF jako najkorzystniejszą.

2. Niedozwolone Postanowienia Umowne (Klauzule Abuzywne)

• Sąd uznał, że postanowienia dotyczące mechanizmu denominacji naruszały granice swobody umów i były sprzeczne z naturą stosunku zobowiązaniowego.
• Kwestionowane postanowienia (§ 2 ust. 1 i § 9 ust. 9 Umowy oraz ust. 2 pkt 2 i ust. 2 pkt 4 Załącznika nr 7) przyznawały wyłącznie Bankowi uprawnienie do ustalania kursów walut w Tabeli kursów, bez obiektywnych kryteriów.
• Sąd stwierdził, że Bank mógł dowolnie kształtować kursy, a tym samym jednostronnie wpływać na wysokość zobowiązania Kredytobiorców, co jest sprzeczne z dobrymi obyczajami i rażąco narusza ich interesy.
• Stwierdzono również, że Kredytobiorcy nie zostali rzetelnie poinformowani o nieograniczonym ryzyku kursowym.

3. Skutek Prawny Nieważności

• Sąd uznał, że wyżej opisane klauzule waloryzacyjne stanowią główny przedmiot umowy.
• Ich eliminacja (w wyniku abuzywności) uniemożliwia dalsze wykonywanie umowy, gdyż brak jest zasadniczych jej elementów.
• Wykluczono możliwość zastąpienia wyeliminowanych postanowień przepisami dyspozytywnymi, takimi jak średni kurs NBP, zgodnie z orzecznictwem TSUE.
• Brak możliwości utrzymania umowy w okrojonym kształcie prowadzi do uznania całej umowy za nieważną.

III. Rozliczenie i Odsetki

• Rozliczenie: Skutkiem nieważności jest nieistnienie stosunku prawnego i konieczność rozliczenia stron na podstawie przepisów o świadczeniu nienależnym (art. 405-410 k.c.).
• Przedawnienie: Sąd oddalił zarzut przedawnienia roszczeń Powodów, uznając, że termin ten nie upłynął przed wniesieniem pozwu.
• Odsetki za Opóźnienie: Zasądzono je zgodnie z żądaniem pozwu od dnia 29 lipca 2022 roku (następnego dnia po upływie 30 dni od doręczenia Bankowi pisma reklamacyjnego), zgodnie z art. 481 § 1 i 2 k.c. i art. 6 ustawy o rozpatrywaniu reklamacji.

Sąd uwzględnił powództwo Kredytobiorcy przeciwko Bankowi i orzekł:

1. Ustalenie Nieważności: Ustalono, że nie istnieje stosunek prawny wynikający z umowy kredytu hipotecznego zawartej 22 stycznia 2004 roku.
2. Zasądzenie Kwot: Zasądzono od Banku na rzecz Kredytobiorcy łącznie kwotę:
   • 90 687,83 zł (dziewięćdziesiąt tysięcy sześćset osiemdziesiąt siedem złotych i 83/100 groszy) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 28 lutego 2023 roku do dnia zapłaty.
   • 9 235,06 CHF (dziewięć tysięcy dwieście trzydzieści pięć franków szwajcarskich i 06/100 centymów) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 28 lutego 2023 roku do dnia zapłaty.
3. Koszty Procesu: Zasądzono od Banku na rzecz Kredytobiorcy kwotę 11 817,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

Kluczowe Elementy Uzasadnienia:

1. Status Konsumenta i Indywidualne Uzgodnienia:
   • Sąd uznał Kredytobiorcę za konsumenta (art. 22¹ k.c.).
   • Stwierdzono, że postanowienia umowy wprowadzające powiązanie kredytu z kursem waluty obcej oraz określające sposób przeliczeń nie zostały indywidualnie uzgodnione (art. 385¹ § 4 k.c.), lecz były narzucone przez Bank.
2. Klauzule Abuzywne (Niedozwolone Postanowienia Umowne):
   • Klauzula Ryzyka Kursowego: Klauzula określająca kwotę kredytu w walucie obcej (§ 2 ust. 1 umowy) nie została sformułowana jednoznacznie (art. 385¹ § 1 k.c.). Kredytobiorca nie został należycie poinformowany o nieograniczonym ryzyku kursowym. Uznano ją za sprzeczną z dobrymi obyczajami, rażąco naruszającą interesy konsumenta.
   • Klauzule Przeliczeniowe: Klauzule przeliczeniowe (pkt 2.2 i 2.4 załącznika nr 7) również uznano za niedozwolone. Dawały one Bankowi całkowitą swobodę w ustalaniu kursu waluty. Obciążały one Kredytobiorcę kosztami spreadu (różnicy kursowej), które nie odpowiadały żadnej usłudze na rzecz klienta.
3. Skutek Prawny – Nieważność Umowy:
   • Sąd uznał, że zarówno klauzula ryzyka kursowego, jak i klauzule przeliczeniowe określają główne świadczenia umowy.
   • Uznanie tych klauzul za niedozwolone skutkuje nieważnością całej umowy kredytu (art. 58 § 1 k.c.), ponieważ bez nich umowa nie może dalej obowiązywać. Wykluczono możliwość uzupełnienia luki po usunięciu klauzul przepisami prawa krajowego.
4. Rozliczenie i Zarzuty Banku:
   • Świadczenie Nienależne: Nieważność umowy ex tunc (od początku) oznacza, że wszystkie spełnione na jej podstawie świadczenia podlegają zwrotowi jako świadczenia nienależne (art. 405 k.c. w zw. z art. 410 § 1 k.c.). Kredytobiorca wpłacił łącznie kwotę 90 687,83 zł oraz 9 235,06 CHF.
   • Przedawnienie: Zarzut przedawnienia został oddalony. Termin przedawnienia roszczenia konsumenta rozpoczął bieg najwcześniej w 2023 roku, kiedy dowiedział się o nieważności umowy.
   • Zarzut Zatrzymania: Zarzut prawa zatrzymania podniesiony przez Bank został oddalony, gdyż jego uwzględnienie byłoby sprzeczne z ochroną konsumenta wynikającą z unijnej dyrektywy 93/13/EWG.
   • Odsetki: Odsetki zasądzono od dnia 28 lutego 2023 roku, ponieważ Bank został wezwany do zapłaty w reklamacji z dnia 26 stycznia 2023 roku.

Sąd Okręgowy uwzględnił powództwo w całości, co doprowadziło do następujących ustaleń i orzeczeń:

1. Ustalenie Nieważności Umowy: Ustalono nieistnienie stosunku prawnego wynikającego z umowy o kredyt budowlano-hipoteczny zawartej w dniu 31 marca 2006 r. (między Kredytobiorcą a poprzednikiem prawnym Pozwanego Banku).
2. Zasądzenie Kwot: Zasądzono od Pozwanego Banku na rzecz Powódki łącznie kwotę:
   • 99 972,92 zł
   • 23 904,68 CHF
   • wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 6 marca 2023 r. do dnia zapłaty.
3. Koszty Procesu: Zasądzono na rzecz Powódki zwrot kosztów postępowania.

II. Kluczowe Elementy Uzasadnienia

1. Podstawy Stwierdzenia Nieważności Umowy

Sąd uznał umowę za nieważną w całości z uwagi na wystąpienie dwóch zasadniczych wad:

• Abuzywność Klauzul Waloryzacyjnych: Postanowienia umowy (w szczególności ust. 2 pkt 1-4 załącznika nr 7) dotyczące mechanizmu waloryzacji walutą obcą zostały uznane za niedozwolone postanowienia umowne (abuzywne).
• Klauzule te dawały Bankowi prawo do swobodnego, jednostronnego kształtowania wysokości kursu waluty obcej, bez odwołania się do obiektywnego i sprawdzalnego kryterium.
• Wadliwe Pouczenie o Ryzyku Walutowym: Stwierdzono brak należytego pouczenia Powódki o ryzyku walutowym. Bank nie przedstawił symulacji wzrostu kursu waluty o 50% czy 100% i nie wprowadził mechanizmów ochronnych dla konsumenta.

2. Skutek Prawny Abuzywności

• Upadek Umowy: Ponieważ abuzywne klauzule dotyczyły głównych świadczeń stron (salda kredytu i wysokości rat), ich eliminacja powoduje upadek całej umowy z mocą wsteczną.
• Brak Możliwości Uzupełnienia Umowy: Sąd, zgodnie z orzecznictwem TSUE, wykluczył możliwość zastąpienia wyeliminowanych klauzul abuzywnych przepisami prawa krajowego (np. kursem NBP), gdyż byłoby to sprzeczne z prewencyjnym celem Dyrektywy 93/13/EWG.

3. Rozliczenie i Zarzuty Banku

• Świadczenie Nienależne: Wobec nieważności umowy, wszelkie świadczenia spełnione przez Powódkę (raty kapitałowo-odsetkowe) stanowią świadczenia nienależne i podlegają zwrotowi.
• Zarzut Przedawnienia: Zarzut przedawnienia roszczeń Banku został uznany za bezzasadny. Bieg terminu przedawnienia roszczeń konsumenta rozpoczął się dopiero w chwili podjęcia przez niego świadomej, wiążącej decyzji co do nieważności umowy (co miało miejsce najwcześniej w dacie wezwania do zapłaty z 20 stycznia 2023 r., a zdaniem Sądu – najwcześniej w dacie pouczenia przez Sąd na rozprawie).
• Zarzut Zatrzymania i Nadużycia Prawa Podmiotowego: Zarzuty Banku (w tym nadużycia prawa podmiotowego i zatrzymania) zostały oddalone jako bezzasadne.

4. Zasądzone Kwoty

Zasądzone kwoty (99 972,92 zł i 23 904,68 CHF) odpowiadają wysokości rat kapitałowo-odsetkowych uiszczonych przez Powódkę w okresie od dnia zawarcia umowy do 15 marca 2023 r.

Sąd Okręgowy rozpoznał sprawę z powództwa Kredytobiorców przeciwko Pozwanemu Bankowi, który jest następcą prawnym pierwotnego kredytodawcy.

Rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego:

1. Ustalenie Nieważności: Sąd ustalił, że nie istnieje stosunek prawny wynikający z umowy kredytu budowlano-hipotecznego.
2. Zasądzenie Kwoty: Sąd zasądził od Pozwanego Banku solidarnie na rzecz Powodów łącznie kwotę 143 183,64 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie. Kwota ta wynikała z ostatniej modyfikacji powództwa i obejmowała raty kapitałowo-odsetkowe (141.880,61 zł) oraz koszty (1.303,03 zł).
3. Odsetki za Opóźnienie: Odsetki ustawowe za opóźnienie zasądzono od skumulowanych kwot, licząc od:
   • 29 października 2020 r. od kwoty 97 794,73 zł.
   • 4 stycznia 2022 r. od kwoty 38 023,05 zł.
   • 10 sierpnia 2024 r. od kwoty 7 365,86 zł.
4. Koszty Procesu: Koszty procesu zasądzono na rzecz Powodów.

II. Kluczowe Ustalenia Faktyczne

• Status Stron: Powodowie zawarli umowę jako konsumenci (art. 22¹ k.c.) w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych, a w kredytowanej nieruchomości nie prowadzili działalności gospodarczej.
• Brak Zdolności Kredytowej: Powodowie pierwotnie dążyli do uzyskania kredytu w złotych polskich, ale z powodu braku zdolności kredytowej zaciągnęli kredyt denominowany w walucie obcej (CHF), który został im przedstawiony jako korzystny i bezpieczny.
• Charakter Umowy: Umowa była kredytem denominowanym w CHF na kwotę 75 812 CHF. Wypłata kredytu nastąpiła w złotych polskich (182 692,74 zł), a spłata rat miała następować również w złotych.
• Brak Indywidualnych Uzgodnień: Powodowie nie mieli realnego wpływu na treść postanowień umowy dotyczących waloryzacji, które stanowiły element wzorca umownego stosowanego przez Bank.

III. Uzasadnienie Prawne Sądu Okręgowego

1. Abuzywność Klauzul Waloryzacyjnych:
   • Sąd uznał za niedozwolone postanowienia umowne (abuzywne) klauzule waloryzacyjne zawarte w § 2 ust. 1 i § 9 ust. 9 umowy oraz w Załączniku nr 7.
   • Rażące Naruszenie Interesów: Klauzule te dawały Bankowi jednostronną i arbitralną dowolność w określaniu kursów kupna (do wypłaty) i sprzedaży (do spłaty), na podstawie tabeli kursów Banku, bez wskazania obiektywnych kryteriów ich ustalania.
   • Ryzyko Kursowe: Umowa nie ustalała górnej granicy ryzyka kursowego i nieprawidłowo informowała Powodów o skali tego ryzyka, co w rażący sposób naruszało ich interesy.
2. Skutek Nieważności Umowy:
   • Sąd stwierdził, że klauzule przeliczeniowe określają główne świadczenia stron.
   • Ich eliminacja z umowy (w wyniku abuzywności) uniemożliwia dalsze jej obowiązywanie zgodnie z prawem. Sąd, zgodnie z orzecznictwem TSUE, wykluczył możliwość uzupełnienia umowy przepisami prawa krajowego wbrew woli konsumenta.
   • Konsekwencją jest nieważność całej umowy kredytu.
3. Rozliczenie i Zarzut Przedawnienia:
   • Wobec stwierdzenia nieważności, wszystkie wpłaty Powodów stanowią świadczenie nienależne podlegające zwrotowi.
   • Sąd nie uwzględnił zarzutu przedawnienia podniesionego przez Bank, uznając, że bieg terminu przedawnienia roszczeń konsumenta nie mógł rozpocząć się wcześniej niż po uzyskaniu przez niego świadomej i wiążącej decyzji o skutkach nieważności (co nastąpiło po złożeniu reklamacji w 2019 r.).

Sąd Okręgowy w Szczecinie w sprawie z powództwa Kredytobiorców przeciwko Bankowi (następcy prawnemu Banku BPH S.A. w Krakowie) orzekł:

1. Ustalenie Nieważności: Sąd ustalił nieistnienie stosunku prawnego wynikającego z umowy kredytu hipotecznego z 30 sierpnia 2005 r..
2. Zasądzenie Kwoty: Sąd zasądził od Banku solidarnie na rzecz Kredytobiorców kwotę 161 600,15 zł (sto sześćdziesiąt jeden tysięcy sześćset 15/100) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie, liczonymi od 9 czerwca 2023 r..
3. Koszty Procesu: Zasądzono od Banku solidarnie na rzecz Kredytobiorców kwotę 1 000,00 zł tytułem zwrotu opłaty od pozwu oraz 10 834,00 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego.

II. Kluczowe Elementy Uzasadnienia

1. Podstawa Nieważności (Abuzywność Klauzul)

• Niedozwolone Postanowienia Umowne: Sąd uznał postanowienia umowy (w szczególności pkt 2 ppkt 4 załącznika nr 7) dotyczące zasad przeliczania kredytu za abuzywne (niedozwolone postanowienia umowne) w rozumieniu art. 385¹ k.c..
• Arbitralność Banku: Niedozwolony charakter klauzul wynikał z faktu, że Bankowi przyznano nieograniczoną swobodę w kształtowaniu wysokości kursu waluty (kursu sprzedaży CHF) w swojej tabeli kursowej, co naruszało dobre obyczaje i rażąco naruszało interes kredytobiorców.
• Upadek Umowy: Sąd stwierdził, że usunięcie tych klauzul (dotyczących głównych świadczeń) uniemożliwia dalsze wykonywanie umowy. Wykluczono możliwość “uzupełnienia luki” kursem NBP, uznając to za sprzeczne z celami prewencyjnymi Dyrektywy 93/13/EWG (ochrona konsumenta). W konsekwencji, usunięcie klauzul skutkuje nieważnością całej umowy (art. 58 k.c.).

2. Ustalenia Dotyczące Kredytobiorców

• Brak Pouczenia: Sąd ustalił, że Kredytobiorcy nie zostali poinformowani o nieograniczonym ryzyku kursowym i jego konsekwencjach. Zapewniano ich, że CHF jest walutą stabilną.
• Status Konsumenta: Stwierdzono, że Kredytobiorcy działali jako konsumenci, a kredyt był przeznaczony na zakup lokalu mieszkalnego. Późniejsza rejestracja działalności gospodarczej przez jednego z Kredytobiorców pod tym adresem miała charakter administracyjny i nie pozbawiła ich statusu konsumenta.

3. Rozliczenie i Zarzuty Banku

• Zwrot Kwot: Zasądzona kwota (161 600,15 zł) to suma, jaką Kredytobiorcy uiścili na rzecz Banku do dnia 11 czerwca 2023 r., co stanowiło świadczenie nienależne w związku z nieważnością umowy. Rozliczenie nastąpiło zgodnie z teorią dwóch kondykcji.
• Zarzut Zatrzymania: Sąd nie uwzględnił podniesionego przez Bank zarzutu zatrzymania świadczeń, uznając go za sprzeczny z celem sankcyjnym Dyrektywy 93/13/EWG.
• Zarzut Przedawnienia: Zarzut przedawnienia został oddalony, gdyż roszczenia konsumentów o zwrot świadczeń nienależnych podlegają ogólnemu sześcioletniemu terminowi, a Bank nie udowodnił, że Kredytobiorcy posiedli świadomą wiedzę o abuzywności wcześniej niż na 6 lat przed przerwaniem biegu przedawnienia.

Sąd Okręgowy w Warszawie ustalił, że zawarta przez strony umowa kredytu jest nieważna. W rezultacie, Sąd:

1. Zasądził od Pozwanego Banku na rzecz Powódki łącznie kwotę 587 349,63 zł, stanowiącą zwrot świadczeń spełnionych przez Powódkę na podstawie nieważnej umowy kredytu.
   • Kwota 1: 201 007,59 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 13 listopada 2020 r. do dnia zapłaty.
   • Kwota 2: 386 342,04 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 4 sierpnia 2022 r. do dnia zapłaty.
2. Zasądził od Pozwanego Banku na rzecz Powódki kwotę 14 341,04 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

II. Ustalenia Faktyczne i Prawne (Uzasadnienie Wyroku)

1. Charakter Umowy i Status Konsumenta

• Charakter Kredytu: Sąd określił sporną umowę z 2005 roku jako kredyt denominowany do waluty obcej (CHF), a nie kredyt walutowy. Zobowiązanie zostało wyrażone w walucie obcej (CHF), ale wypłata i spłata następowały w złotych polskich (PLN).
• Cel Kredytu: Kredyt został zaciągnięty w przeważającej części na spłatę poprzedniego kredytu hipotecznego oraz na cele konsumpcyjne.
• Status Konsumenta: Powódka posiadała status konsumenta. Sąd uznał, że cel konsumpcyjny (mieszkaniowy) dominował nad celem gospodarczym, mimo iż część kredytowanej nieruchomości była wynajmowana.

2. Niedozwolone Postanowienia Umowne (Klauzule Abuzywne)

Sąd uznał za abuzywne dwa kluczowe postanowienia Ogólnych Postanowień Umowy (PO):

• § 2 ust. 4 PO: Określający przeliczenie wypłaconej kwoty kredytu według kursu kupna waluty kredytu obowiązującego w Banku.
• § 5 ust. 5 PO: Określający spłatę kredytu według kursu sprzedaży walut Banku.

Uzasadnienie Abuzywności:

• Klauzule te nie odwoływały się do obiektywnych wskaźników, lecz przekazywały zasady ustalania kursów do wyłącznych i arbitralnych uprawnień Pozwanego Banku.
• Bank, jako przedsiębiorca, nie poinformował Powódki w sposób zrozumiały o ryzyku kursowym, a w szczególności o tym, że wzrost kursu waluty będzie rzutować na saldo całego kapitału kredytu, które teoretycznie mogło rosnąć w nieskończoność.

3. Skutek Prawny – Nieważność Umowy

• Upadek Umowy: Sąd stwierdził, że usunięcie abuzywnych klauzul denominacyjnych (określających główne świadczenia stron) uniemożliwia dalsze funkcjonowanie umowy.
• Brak Zastąpienia: Wykluczono możliwość uzupełnienia powstałej luki w umowie przepisami dyspozytywnymi, takimi jak średni kurs NBP, zgodnie z orzecznictwem TSUE.
• Nieważność: Ponieważ umowa bez tych klauzul nie zawiera zasadniczych elementów (essentialia negotii), Sąd ustalił, że umowa kredytu jest nieważna.

4. Roszczenia i Odsetki

• Rozliczenie Stron: Z uwagi na nieważność umowy, świadczenia spełnione przez Powódkę (wpłacone raty i prowizje) stanowią świadczenia nienależne i podlegają zwrotowi.
• Brak Przedawnienia: Sąd oddalił zarzut przedawnienia, uznając, że termin biegu przedawnienia roszczenia o zwrot świadczeń rozpoczął się 4 października 2019 r. (dzień po publikacji wyroku TSUE w sprawie C-260/18 – Dziubak).
• Odsetki: Odsetki ustawowe za opóźnienie zasądzono od dnia następującego po upływie 7 dni od doręczenia Bankowi odpisu pozwu/modyfikacji powództwa.

Sąd Rejonowy zasądził od Pozwanego Banku łącznie na rzecz Kredytobiorców kwotę 61 379,88 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 3 czerwca 2022 roku do dnia zapłaty.

• Podstawa: Sąd uznał umowę pożyczki hipotecznej za nieważną w całości.
• Kwota: Zasądzona kwota (61 379,88 zł) odpowiada sumie wszystkich rat, które Kredytobiorcy wpłacili na rzecz Banku w okresie od 22 sierpnia 2006 do 20 sierpnia 2021 roku.

II. Kluczowe Ustalenia Faktyczne

• Umowa: Została zawarta 11 lipca 2006 roku jako umowa pożyczki hipotecznej, denominowana do waluty obcej (CHF).
• Cel: Kredyt był przeznaczony na cele konsumenckie (zakup i remont samochodu na cele prywatne). Sąd uznał, że Kredytobiorcy działali jako konsumenci, a późniejsze okazjonalne wykorzystanie samochodu w działalności gospodarczej nie miało znaczenia dla oceny umowy.
• Brak Zdolności Kredytowej: Kredytobiorcy nie posiadali zdolności kredytowej na kredyt złotowy.
• Wypłata i Spłata: Pożyczka w kwocie 12 167 CHF została wypłacona w złotych polskich. Spłaty miały następować w złotych, zgodnie z zasadami określonymi w załączniku nr 7 do umowy.
• Brak Pouczenia: Przed podpisaniem umowy nie wyjaśniono Kredytobiorcom, jak Bank będzie ustalał kurs waluty (CHF) w swojej tabeli, ani jak zmiany kursu wpłyną na ratę i saldo zadłużenia.

III. Uzasadnienie Prawne Nieważności Umowy

1. Abuzywność Klauzul Przeliczeniowych (Art. 385¹ k.c.):
   • Sąd uznał, że klauzule indeksacyjne/denominacyjne w umowie i załączniku nr 7 są niedozwolonymi postanowieniami umownymi (abuzywnymi).
   • Powód abuzywności: Klauzule te dawały Bankowi prawo do jednostronnego kształtowania świadczeń Kredytobiorcy poprzez możliwość dowolnego określenia kursów waluty w tabeli kursowej, bez umownego ograniczenia lub określenia precyzyjnych kryteriów ich ustalania. Zapewniało to Bankowi możliwość pobierania ukrytej opłaty (spreadu), której wysokość nie była znana Kredytobiorcy w dacie zawarcia umowy.
2. Brak Możliwości Utrzymania Umowy (Nieważność):
   • Po wyeliminowaniu abuzywnych klauzul przeliczeniowych, umowa nie może dalej obowiązywać, ponieważ byłaby sprzeczna z naturą stosunku prawnego, który strony zamierzały nawiązać (kredyt denominowany).
   • Usunięcie klauzul przeliczeniowych (które określają sposób ustalania wysokości zobowiązania i zastosowanie oprocentowania LIBOR) pozbawiłoby umowę elementu charakteryzującego ten podtyp kredytu. Sąd nie mógł następczo uznać, że wolą stron było zawarcie kredytu stricte złotowego.
   • Sąd wykluczył możliwość wypełnienia luki po usunięciu klauzul, np. kursem NBP, gdyż w dacie zawarcia umowy nie było odpowiedniego przepisu dyspozytywnego.
   • W konsekwencji, umowa została uznana za nieważną na podstawie art. 353¹ k.c. w zw. z art. 58 k.c..
3. Rozliczenie:
   • Wszystkie uiszczone przez Kredytobiorców kwoty stanowiły nienależne świadczenie (art. 410 k.c.) i podlegają zwrotowi.
   • Sąd oddalił zarzut przedawnienia podniesiony przez Bank, uznając, że termin przedawnienia roszczeń konsumentów o zwrot świadczeń nienależnych rozpoczął bieg dopiero w chwili, gdy Kredytobiorcy uzyskali świadomą wiedzę o abuzywności postanowień umownych (co miało miejsce bezpośrednio przed wytoczeniem powództwa w 2020 r.).