Wygrana z Bank BPH S.A w sprawie kredytu frankowego – SO Gdańsk, sygn. akt I C 2937/21 z dnia 02.04.2025

I. Główne Rozstrzygnięcie Sądu (Wyrok z 2 kwietnia 2025 r.)

Sąd Okręgowy orzekł w sprawie Powodów (Kredytobiorców) przeciwko Pozwanemu Bankowi (następcy prawnemu GE Money Banku):

1. Ustalenie Nieważności: Sąd ustalił, że umowa kredytu zawarta w październiku/listopadzie 2007 r. nie istnieje z powodu jej nieważności.
2. Zasądzenie Kwot (Zwrot Świadczeń): Sąd zasądził od Pozwanego Banku na rzecz Powódki oraz na rzecz Powoda oddzielnie kwoty w PLN, a następnie solidarnie na rzecz obojga Powodów kwoty w PLN i CHF:
   • Na rzecz Powódki: 5.518,50 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie.
   • Na rzecz Powoda: 5.518,50 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie.
   • Solidarnie na rzecz Powodów: 83.184,71 zł oraz 38.401,82 CHF, obie kwoty wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie.
3. Oddalenie: Powództwo o zapłatę w pozostałym zakresie oddalono.
4. Koszty Procesu: Zasądzono od Pozwanego Banku na rzecz Powodów kwotę 11.834 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

II. Kluczowe Elementy Uzasadnienia1. Ustalenia Faktyczne

• Charakter Kredytu: Kredyt został zaciągnięty w 2007 r. na zakup mieszkania. Z uwagi na brak zdolności kredytowej na kredyt złotowy, Bank zaproponował wyłącznie kredyt indeksowany kursem waluty obcej (CHF). Był to pierwszy kontakt Kredytobiorców z tą walutą.
• Wypłata i Spłata: Kwota kredytu (227.143,40 zł) została wypłacona w PLN. Spłata kredytu wraz z odsetkami miała następować w ratach kapitałowo-odsetkowych, a rozliczenie każdej wpłaty miało następować według kursu sprzedaży waluty Banku.
• Brak Pouczenia o Ryzyku: Doradca finansowy zapewniał, że CHF jest stabilną walutą, ale nie wyjaśniono Kredytobiorcom mechanizmu indeksacji, ryzyka kursowego ani faktu, że Bank będzie stosował dwa różne kursy (kupna do wypłaty, sprzedaży do spłaty rat), co stanowiło dodatkowy, niewyjaśniony koszt (spread). Kredytobiorcy nie zostali rzetelnie poinformowani o nieograniczonym ryzyku.
• Brak Indywidualnych Uzgodnień: Umowa została przygotowana przez Bank, a Kredytobiorcy nie mieli wpływu na jej treść ani możliwości negocjacji.

2. Ocena Prawna – Abuzywność i Nieważność Umowy

• Status Konsumenta: Powodowie działali jako konsumenci, a ich status nie uległ zmianie.
• Abuzywność Klauzul: Sąd uznał klauzule waloryzacyjne (indeksacyjne), w szczególności te dotyczące przeliczania kredytu i rat według Tabeli kursów ustalonej przez Bank (§ 1 ust. 1, § 7 ust. 2, § 10 ust. 8 oraz § 17), za niedozwolone postanowienia umowne (abuzywne) (art. 385¹ k.c.).
• Jednostronność Decyzji: Klauzule te dawały Bankowi prawo do jednostronnego i arbitralnego ustalania kursów, co naruszało równowagę kontraktową i rażąco naruszało interesy konsumenta.
• Brak Transparentności: Nie wskazano w umowie, na podstawie jakich kryteriów Bank ustalał swoje kursy.
• Skutek Nieważności: Sąd, zgodnie z orzecznictwem TSUE, stwierdził, że eliminacja abuzywnych klauzul (które dotyczą głównych świadczeń) uniemożliwia dalsze wykonywanie umowy. Wykluczono możliwość “uzupełnienia” luki przepisami prawa (np. kursem NBP). W konsekwencji Sąd uznał umowę za nieistniejącą/nieważną od chwili jej zawarcia.
• Zarzut Zatrzymania: Sąd nie uwzględnił podniesionego przez Bank zarzutu zatrzymania, powołując się na orzecznictwo TSUE, które stoi na przeszkodzie stosowaniu tego zarzutu w sprawach konsumenckich, jeśli pozbawia on konsumenta prawa do odsetek za opóźnienie.
• Rozliczenie: Rozliczenie nastąpiło zgodnie z teorią dwóch kondykcji (zwrot wzajemnych świadczeń jako nienależnych). Sąd zasądził odsetki za opóźnienie od dnia 9 marca 2022 r. (15. dnia po doręczeniu Bankowi odpisu pozwu).