Wyrok został wydany w Imieniu Rzeczypospolitej Polskiej przez Sąd Okręgowy w Warszawie, XXVIII Wydział Cywilny, w dniu 31 grudnia 2024 r.. Sprawa toczyła się z powództwa kredytobiorców przeciwko BNP Paribas Bank Polska Spółce Akcyjnej z siedzibą w Warszawie o zapłatę, ewentualnie o zapłatę.Rozstrzygnięcie Wyroku:
- Sąd zasądził od pozwanego (Banku) łącznie na rzecz powodów kwotę 573 024,23 zł (pięćset siedemdziesiąt trzy tysiące dwadzieścia cztery złote dwadzieścia trzy grosze) i 20 706,21 CHF (dwadzieścia tysięcy siedemset sześć franków szwajcarskich dwadzieścia jeden centymów). Od zasądzonych kwot należą się odsetki ustawowe za opóźnienie liczone od dnia 20 kwietnia 2023 r. do dnia zapłaty.
- Zasądzono od pozwanego łącznie na rzecz powodów kwotę 11 868,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, z ustawowymi odsetkami od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.
Uzasadnienie (Główne Powody Rozstrzygnięcia):
- Status Konsumentów i Charakter Umowy: Powodowie w dacie zawarcia umowy (27 czerwca 2007 r.) mieli status konsumentów, a kredyt zaciągnęli na zakup działki i budowę domu jednorodzinnego w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych. Sąd uznał umowę za umowę kredytu denominowanego.
- Postanowienia Abuzywne (Niedozwolone): Sąd uznał, że umowa zawiera postanowienia abuzywne (niedozwolone). Dotyczy to w szczególności klauzuli ryzyka walutowego oraz klauzul kursowych (mechanizm przeliczeń wypłacanej kwoty i rat).
- Brak Indywidualnych Uzgodnień i Transparentności: Postanowienia dotyczące mechanizmu indeksacji i przeliczeniowego nie były indywidualnie uzgodnione, a umowa została zawarta przy zastosowaniu standardowego wzorca umownego. Klauzula ryzyka walutowego została uznana za nietransparentną, gdyż powodowie nie zostali prawidłowo poinformowani o realnej skali ryzyka kursowego. Postanowienia przeliczeniowe nie spełniały kryterium jednoznaczności, ponieważ nie określały, w jaki sposób Bank ustala kurs CHF.
- Sprzeczność z Dobrymi Obyczajami: Klauzula kursowa dawała Bankowi wyłączne uprawnienie do jednostronnego kształtowania wysokości świadczeń poprzez ustalanie kursów walut, co Sąd uznał za sprzeczne z dobrymi obyczajami i rażąco naruszające interesy konsumenta.
- Nieważność Umowy: Eliminacja abuzywnych klauzul walutowej i spreadowej, stanowiących elementy określające główne świadczenia stron (essentialia negotii), uniemożliwia utrzymanie umowy w mocy. Powodowie nie wyrazili zgody na związanie postanowieniami abuzywnymi. Sąd nie dopuścił możliwości zastąpienia tych postanowień przepisami prawa krajowego (np. średnim kursem NBP), co skutkuje nieważnością umowy.
- Rozliczenia Stron (Nienależne Świadczenie): Wobec nieważności umowy, świadczenia spełnione na jej podstawie są świadczeniami nienależnymi (art. 410 § 2 K.c.).
- Zasądzone Kwoty: Zasądzone kwoty obejmują zwrot wszystkich świadczeń uiszczonych przez powodów na poczet nieważnej umowy w okresie od 27 czerwca 2007 r. do 4 maja 2021 r.
- Odsetki za Opóźnienie: Odsetki zasądzono od dnia 20 kwietnia 2023 r., ponieważ Sąd uznał doręczenie odpisu pozwu pozwanemu (5 kwietnia 2023 r.) za skuteczne wezwanie do zapłaty. Reklamacja przedsądowa z 30 grudnia 2020 r. nie została uznana za wezwanie do zapłaty, ponieważ nie wskazywała konkretnie żądanej kwoty.
- Zarzut Zatrzymania: Sąd oddalił podniesiony przez pozwanego zarzut zatrzymania kwoty wypłaconego kapitału (329 194,31 zł), uznając, że zastosowanie tej instytucji jest sprzeczne z zasadą ochrony konsumentów wynikającą z dyrektywy 93/13.
- Nadużycie Prawa Podmiotowego: Sąd nie stwierdził, aby powodowie nadużywali prawa podmiotowego (art. 5 K.c.).
Porozmawiaj o swojej sprawie z ekspertem
Bezpłatna konsultacja