Wygrana z Raiffeisen Bank International AG S.A w sprawie kredytu euro – SO Piotrków Trybunalski, sygn. akt I C 2032/23 z dnia 06.05.2025

Wygrana z Raiffeisen Bank International AG S.A w sprawie kredytu frankowego – SO Piotrków Trybunalski, sygn. akt I C 2032/23 z dnia 06.05.2025

Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim orzekł w sprawie z powództwa Kredytobiorców przeciwko Bankowi (Raiffeisen Bank International Aktiengesellschaft) o ustalenie i zapłatę:

1. Sąd ustalił, że umowa o kredyt hipoteczny (indeksowany do waluty obcej EUR), zawarta pomiędzy Kredytobiorcami a poprzednikiem prawnym Pozwanego Banku, jest nieważna w całości.
2. Zasądzenie Kwoty: Sąd zasądził od Banku łącznie na rzecz Kredytobiorców kwotę 142.431,75 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 19 czerwca 2023 r. do dnia zapłaty. Zasądzona kwota odpowiada sumie wpłat dokonanych przez Kredytobiorców na rzecz Banku tytułem spłaty rat kapitałowo-odsetkowych oraz prowizji.
3. Koszty Procesu: Zasądzono od Banku na rzecz Kredytobiorców kwotę 12.074,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sąd uznał, że Kredytobiorcy działali jako konsumenci, a kwestionowane klauzule indeksacyjne miały charakter niedozwolony (abuzywny).

• Klauzule dotyczące indeksacji (przeliczenia) kredytu nie zostały indywidualnie uzgodnione z Kredytobiorcami, lecz pochodziły ze standardowego wzorca umowy Banku.
• Klauzule przeliczeniowe nie zostały sformułowane w sposób jednoznaczny. Umowa nie precyzowała jasnych i weryfikowalnych kryteriów, w oparciu o które Bank ustalał kursy walut w swoich tabelach kursowych. To dawało Bankowi całkowitą swobodę w kształtowaniu wysokości kursu waluty obcej.
• Bank nie wypełnił w pełni obowiązku informacyjnego, nie przedstawiając Kredytobiorcom realnych skutków znacznego wzrostu kursu waluty obcej, w szczególności nieograniczonej skali ryzyka kursowego.
• Kredytobiorca został obciążony kosztami tzw. spreadu walutowego (różnicy między kursem kupna a sprzedaży), które nie odpowiadały żadnej usłudze świadczonej przez Bank na rzecz klienta.
• Sąd stwierdził, że wyeliminowanie klauzul kursowych powoduje taką deformację umowy, że nie może być ona dalej wykonywana, ponieważ nie wiadomo, w jakiej wysokości mają być spłacane raty, co w konsekwencji prowadzi do nieważności całej umowy.
•  Kredytobiorcy mieli interes prawny w ustaleniu nieważności umowy, ponieważ tylko prawomocny wyrok gwarantuje zwolnienie ich z obowiązku regulowania rat w przyszłości i usuwa stan niepewności prawnej.
• Zasądzona kwota wynika z przepisów o bezpodstawnym wzbogaceniu (nienależnym świadczeniu), ponieważ świadczenia (raty) były spełniane w wykonaniu nieważnej czynności prawnej. Kredytobiorcy wnieśli o unieważnienie umowy, mając świadomość konsekwencji prawno-ekonomicznych tego ustalenia.