Wygrana z Bank Millennium S.A w sprawie kredytu frankowego – SO Warszawa, sygn. akt XXVIII C 9880/22 z dnia 10.01.2025

I. Główne Rozstrzygnięcie Sądu

Sąd Okręgowy w Warszawie, XXVIII Wydział Cywilny, w wyroku z dnia 10 stycznia 2025 r., rozstrzygnął sprawę z powództwa Kredytobiorców przeciwko Bankowi o ustalenie i zapłatę.

1. Ustalenie Nieważności: Sąd ustalił nieistnienie stosunku prawnego wynikającego z umowy kredytu hipotecznego, zawartej we wrześniu 2006 roku.
2. Zasądzenie Kwoty: Sąd zasądził od Pozwanego Banku na rzecz Kredytobiorców łącznie kwotę 86 555,40 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie, liczonymi od 29 czerwca 2022 r. do dnia zapłaty.
3. Koszty Procesu: Zasądzono również od Banku na rzecz Kredytobiorców kwotę 11 834 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

II. Kluczowe Elementy Uzasadnienia

1. Charakter Umowy i Status Stron

• Charakter Kredytu: Sąd uznał, że była to umowa kredytu złotowego indeksowanego kursem waluty obcej (CHF), a nie kredyt walutowy. Wysokość kredytu została określona i wypłacona w złotych, a spłata miała następować w złotych. Indeksacja do waluty obcej była dodatkowym postanowieniem, które nie zmieniało charakteru kredytu.
• Status Stron: Kredytobiorcy występowali jako konsumenci.

2. Abuzywność Klauzul Waloryzacyjnych

• Kwestionowane Postanowienia: Za niedozwolone postanowienia umowne (abuzywne) uznano klauzule dotyczące mechanizmu waloryzacji, w tym te regulujące przeliczanie kwoty kredytu i rat kapitałowo-odsetkowych według kursów kupna i sprzedaży ustalanych przez Bank w jego Tabeli Kursów Walut Obcych.
• Klauzule te dawały Bankowi jednostronną i arbitralną swobodę w ustalaniu kursów, co rażąco naruszało równowagę kontraktową i interesy konsumentów.
• Postanowienia te nie zostały sformułowane w sposób przejrzysty i zrozumiały, a Kredytobiorcy nie zostali wyczerpująco poinformowani o nieograniczonym ryzyku kursowym i jego ekonomicznych konsekwencjach.

3. Skutek Prawny – Nieważność Umowy

• Upadek Umowy: Sąd stwierdził, że uznane za abuzywne klauzule indeksacyjne (dotyczące głównego świadczenia stron) uniemożliwiają dalsze wykonywanie umowy po ich usunięciu.
• Brak Uzupełnienia Luki: Wykluczono możliwość zastąpienia wyeliminowanych klauzul przepisami prawa krajowego (np. kursem NBP), ponieważ byłoby to sprzeczne z celami Dyrektywy 93/13/EWG (ochrona konsumenta).
• Wniosek: Brak możliwości utrzymania umowy w okrojonym kształcie prowadzi do uznania całej umowy za nieważną z mocą wsteczną (ex tunc).

4. Rozliczenie i Zarzuty

• Zwrot Świadczeń: W wyniku stwierdzenia nieważności, wszystkie wpłaty dokonane przez Kredytobiorców na rzecz Banku stanowią świadczenie nienależne i podlegają zwrotowi.
• Przedawnienie: Sąd oddalił zarzut przedawnienia podniesiony przez Bank, uznając, że roszczenie o zwrot świadczeń nienależnych stało się wymagalne z chwilą wezwania Banku do zapłaty (doręczenia odpisu pozwu).