Wygrana z Getin Noble Bank S.A w sprawie kredytu frankowego – SO Warszawa, sygn. akt XXVIII C 8959/21 z dnia 21.02.2025

Wyrok częściowy (Sygn. akt XXVIII C 13404/24) został wydany W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ przez Sąd Okręgowy w Warszawie, XXVIII Wydział Cywilny, w dniu 21 lutego 2025 r.. Sprawa toczyła się z powództwa kredytobiorców przeciwko syndykowi masy upadłości Getin Noble Bank S.A. w upadłości z siedzibą w Warszawie.

Rozstrzygnięcie Wyroku Częściowego:

Sąd ustalił, że nie istnieje stosunek prawny wynikający z umowy kredytu hipotecznego indeksowanego do CHF, zawartej w dniu 5 maja 2008 r.

Przedmiot Roszczeń (w ostatecznie ukształtowanym żądaniu głównym):

Kredytobiorcy domagali się:

• Ustalenia nieistnienia stosunku prawnego wynikającego z umowy kredytu hipotecznego indeksowanego do CHF z dnia 5 maja 2008 roku.
• Zasądzenia solidarnie od strony pozwanej kwoty 305 574,30 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 20 maja 2021 roku do dnia zapłaty.

Główne Powody Uzasadnienia (Ustalenie Nieważności Umowy):

1. Status Konsumenta: Sąd stwierdził, że kredytobiorcy muszą zostać uznani za konsumentów (art. 22¹ k.c.), ponieważ umowa kredytu wiąże się z działalnością gospodarczą pozwanego, a brak jest takiego związku w przypadku kredytobiorców. Kredyt został zaciągnięty na zakup mieszkania i refinansowanie zadatku, a powodowie nie prowadzili działalności gospodarczej.
2. Charakter Umowy i Klauzule Abuzywne (Niedozwolone): Umowa była typową umową kredytu indeksowanego do CHF. Kredytobiorcy kwestionowali postanowienia przeliczeniowe (indeksacyjne) dotyczące przeliczenia kwoty kapitału z PLN na CHF w oparciu o kurs kupna banku oraz ustalenia wysokości raty płatnej w złotych po przeliczeniu z raty wyrażonej w CHF z zastosowaniem kursu sprzedaży waluty, również publikowanej przez bank.
   • Brak Negocjacji: Klauzule przeliczeniowe nie zostały indywidualnie uzgodnione z konsumentem.
   • Niejednoznaczność i Brak Transparentności Klauzul Przeliczeniowych: Klauzule przeliczeniowe uznano za niedozwolone postanowienia umowne (art. 385¹ § 1 k.c.), ponieważ nie pozwalają na stwierdzenie, w jaki sposób bank ustala kurs CHF.
   • Naruszenie Równowagi Kontraktowej: Postanowienia te dawały bankowi całkowitą swobodę w kształtowaniu wysokości kursu waluty obcej, co było sprzeczne z dobrymi obyczajami i rażąco naruszało interesy konsumenta.
   • Abuzywność Klauzul Ryzyka Walutowego: Klauzula ryzyka walutowego nie została sformułowana w sposób jednoznaczny. Bank zaniechał dopełnienia obowiązku należytego informowania konsumentów o nieograniczonej skali ryzyka kursowego, w tym nie przedstawił symulacji obrazującej wpływ znacznego wzrostu kursu waluty obcej na wysokość rat.
3. Skutek Abuzywności – Nieważność Umowy:
   • Sąd uznał, że zarówno klauzula ryzyka kursowego, jak i klauzule przeliczeniowe określają główny przedmiot umowy, a ich usunięcie skutkuje brakiem możliwości wykonywania umowy kredytu.
   • Nie ma możliwości uzupełnienia luki powstałej po wyeliminowaniu niedozwolonych postanowień przepisami prawa krajowego (w tym art. 358 § 2 k.c. czy przepisami o charakterze dyspozytywnym), co byłoby sprzeczne z celem dyrektywy 93/13/EWG.
   • Kredytobiorca wyraził zgodę na stwierdzenie nieważności umowy, będąc świadomym wynikających z tego konsekwencji.
   • W związku z tym Sąd stwierdził, że umowa jest nieważna w całości.
4. Interes Prawny: Roszczenie o ustalenie nieistnienia stosunku prawnego zasługiwało na uwzględnienie (art. 189 k.p.c.), ponieważ umowa jest nieważna, a okres kredytu jeszcze nie upłynął. Bank stoi na stanowisku, że umowa jest ważna i nie wyraża zgody na wykreślenie hipoteki, co oznacza, że powództwo o samą zapłatę nie kończyłoby definitywnie sporu.

Uwaga dotycząca zapłaty:

Postępowanie w zakresie roszczenia o zapłatę kwot tytułem zwrotu nienależnego świadczenia zostało zawieszone. Roszczenie to podlega zgłoszeniu do masy upadłości. Postępowanie podjęto wyłącznie w zakresie ustalenia nieistnienia stosunku prawnego.