Sąd Okręgowy uznał umowę kredytu hipotecznego waloryzowanego kursem waluty obcej (CHF), zawartą w 2003 roku, za nieważną w całości (nieważność bezwzględna). W konsekwencji Sąd zasądził od pozwanego Banku na rzecz Powodów zwrot wszystkich wpłaconych kwot, zgodnie z zasadą teorii dwóch kondykcji.
Główne Rozstrzygnięcie i Zasądzone Kwoty
- Sąd zasądził od Banku solidarnie na rzecz Powodów kwotę 118 476,16 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie, liczonymi od 20 kwietnia 2023 roku do dnia zapłaty.
- Dodatkowo, Sąd zasądził na rzecz Powodów zwrot kosztów procesu.
Kluczowe Ustalenia Faktyczne i Prawne (Uzasadnienie)
- Status Konsumenta:
- Sąd jednoznacznie ustalił, że Powodowie w dacie zawarcia umowy posiadali status konsumentów (art. 22¹ k.c.). Kredyt został przeznaczony na remont domu jednorodzinnego i nie miał związku z działalnością gospodarczą.
- Klauzule Abuzywne (Niedozwolone Postanowienia Umowne):
- Sąd uznał, że klauzule przeliczeniowe, w zakresie których przewidziano przeliczanie należności kredytowych (wypłata i spłata rat) według kursów ustalonych jednostronnie i arbitralnie przez Bank w jego tabeli kursów, stanowią niedozwolone postanowienia umowne (art. 385¹ § 1 k.c.).
- Postanowienia te naruszały wymóg transparentności (jasności i jednoznaczności), ponieważ uniemożliwiały konsumentowi ocenę ekonomicznych konsekwencji umowy i ryzyka walutowego.
- Uznano, że Bank naruszył dobre obyczaje, zatajając szereg informacji o skali nieograniczonego ryzyka kursowego i przedstawiając kredyt w CHF jako bezpieczne i korzystniejsze rozwiązanie.
- Skutek Nieważności Umowy:
- Sąd stwierdził, że usunięcie z umowy klauzul abuzywnych (które określają główne świadczenia stron, w tym ryzyko walutowe) powoduje, że umowa nie może być dalej wykonywana.
- Opierając się na orzecznictwie TSUE (m.in. C-260/18) oraz Sądu Najwyższego (m.in. III CZP 25/22), Sąd wykluczył możliwość uzupełnienia luki powstałej po usunięciu klauzul, np. poprzez zastosowanie średniego kursu NBP.
- W konsekwencji, usunięcie klauzul skutkuje nieważnością umowy (art. 58 § 1 k.c.) z mocą wsteczną (ex tunc).
- Roszczenie i Przedawnienie:
- Świadczenia spełnione w wykonaniu nieważnej umowy są świadczeniami nienależnymi i podlegają zwrotowi (art. 405 k.c. w zw. z art. 410 k.c.).
- Sąd oddalił zarzut przedawnienia roszczeń Banku. Sąd uznał, że roszczenia konsumentów o zwrot nienależnych świadczeń nie przedawniły się, ponieważ termin przedawnienia rozpoczął bieg dopiero w momencie, gdy Powodowie uzyskali wiedzę o abuzywności klauzul i swoich uprawnieniach (około 2022 r.).
- Rozstrzygnięcie o Odsetkach:
- Odsetki ustawowe za opóźnienie zasądzono od Banku od dnia 20 kwietnia 2023 r., tj. po upływie 30-dniowego terminu od złożenia reklamacji, zgodnie z żądaniem pozwu.
Porozmawiaj o swojej sprawie z ekspertem
Bezpłatna konsultacjaZobacz także Pokaż wszystkie