Wygrana z Bankiem Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SO Warszawa, sygn. akt II C 872/23 z dnia 30.10.2024.

Główne Rozstrzygnięcie Sądu:

1. Ustalenie Nieważności: Sąd ustalił, że nie istnieje stosunek prawny wynikający z umowy kredytu budowlano-hipotecznego zawartej 28 lutego 2006 r. z uwagi na jej nieważność.
2. Zasądzenie Kwoty: Sąd zasądził od Pozwanego Banku na rzecz Powoda kwotę 166 478,18 zł (sto sześćdziesiąt sześć tysięcy czterysta siedemdziesiąt osiem złotych i 18/100) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie.
3. Koszty Procesu: Sąd ustalił, że Pozwany Bank ponosi w całości koszty procesu poniesione przez Powoda.

Kluczowe Elementy Uzasadnienia (Podstawy Nieważności)

1. Status Konsumenta i Brak Indywidualnych Uzgodnień

Sąd uznał Kredytobiorcę za konsumenta (art. 22¹ k.c.), gdyż kredyt z 2006 r. przeznaczony był na zakup lokalu mieszkalnego na własne potrzeby. Postanowienia umowy, w tym klauzule przeliczeniowe, nie były indywidualnie uzgadniane i stanowiły gotowy wzorzec.

2. Abuzywność Klauzul Waloryzacyjnych

Sąd orzekł, że klauzule przeliczeniowe, zawarte m.in. w Załączniku nr 7 do umowy, stanowią niedozwolone postanowienia umowne (abuzywne) w rozumieniu art. 385¹ k.c.

• Jednostronność Banku: Klauzula waloryzacyjna nie spełniała kryterium jednoznacznego sformułowania w sensie ekonomicznym. Przyznawała Bankowi uprawnienie do jednostronnego i dowolnego ustalania kursów waluty (kurs kupna do wypłaty, kurs sprzedaży do spłaty rat) w swojej tabeli kursowej. W ten sposób Bank jednostronnie wpływał na wysokość zadłużenia Kredytobiorcy i miesięcznych rat.
• Sprzeczność z Dobrymi Obyczajami: Wprowadzenie tych postanowień rażąco naruszało interesy konsumenta, obciążając go niczym nieograniczonym ryzykiem walutowym i kursowym, które Bank przerzucił w całości na Kredytobiorcę.

3. Naruszenie Obowiązku Informacyjnego

Sąd uznał, że Bank nie wypełnił należycie obowiązku informacyjnego co do ryzyka walutowego.

• Bank jedynie formalnie odebrał oświadczenie o świadomości ryzyka, lecz nie poinformował Kredytobiorcy w sposób jednoznaczny i zrozumiały o możliwości wzrostu kursu waluty o 100% lub 200%.
• Zapewniano o stabilności waluty CHF i niewielkich wahaniach kursu, podczas gdy Bank jako profesjonalista powinien był mieć świadomość nieograniczonego ryzyka.

4. Skutek Prawny – Nieważność Umowy

Sąd uznał, że po wyeliminowaniu klauzul przeliczeniowych (abuzywnych), umowa kredytowa nie może funkcjonować. Bez tych postanowień umowa nie spełnia wymogów umowy kredytu (art. 69 Prawa bankowego), a jej utrzymanie byłoby sprzeczne z intencją stron i unijnymi przepisami o ochronie konsumenta.

W konsekwencji, umowa jest nieważna z mocy prawa od dnia jej zawarcia (art. 58 § 1 k.c. w zw. z art. 6 ust. 1 Dyrektywy 93/13).5. Rozliczenie i Zarzuty Banku

• Zwrot Świadczeń: Nieważność umowy powoduje konieczność rozliczenia się stron na podstawie przepisów o świadczeniu nienależnym (art. 410 k.c. w zw. z art. 405 k.c.).
• Odsetki: Odsetki ustawowe za opóźnienie zasądzono od dnia 25 lipca 2022 r.
• Przedawnienie: Sąd nie uwzględnił zarzutu przedawnienia, uznając, że termin zaczął biec dopiero, gdy Kredytobiorca podjął decyzję o powołaniu się na nieważność umowy (w reklamacji z 2022 r.).
• Prawo Zatrzymania: Sąd nie uwzględnił zarzutu prawa zatrzymania, uznając, że stanowiłoby to nadużycie prawa podmiotowego, niwecząc ochronę przyznaną konsumentom przepisami wspólnotowymi.