Wygrana z Bankiem Pekao S.A w sprawie kredytu frankowego – SO Warszawa, sygn. akt III C 1498/20 z dnia 09.10.2024.

I. Dane Sprawy i Rozstrzygnięcie

• Sąd: Sąd Okręgowy w Warszawie, III Wydział Cywilny.
• Data Wyroku: 9 października 2024 r..
• Przedmiot Sprawy: Sprawa z powództwa Kredytobiorcy przeciwko Bankowi (Bank Polska Kasa Opieki Spółki Akcyjnej z siedzibą w Warszawie) o zapłatę i ustalenie.

Rozstrzygnięcie (Sentencja Wyroku):

1. Ustalenie Nieważności: Sąd ustalił, że nie istnieje stosunek prawny wynikający z umowy kredytu budowlano-hipotecznego zawartej 25 lipca 2006 r..
2. Zasądzenie Kwot: Sąd zasądził od Pozwanego Banku na rzecz Powoda łączną kwotę:
   • 75 367,11 PLN wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie.
   • 10 476,68 CHF (franków szwajcarskich) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie.
3. Koszty Procesu: Ustalono, że koszty procesu ponosi w całości Pozwany Bank.

II. Kluczowe Argumenty Uzasadnienia1. Status Konsumenta i Okoliczności Zawarcie Umowy

• Status: Kredytobiorca działał w charakterze konsumenta, gdyż środki z kredytu przeznaczone były na zaspokojenie jego potrzeb mieszkaniowych, a zakup lokalu nie miał związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.
• Brak Informacji: Kredytobiorcy nie wyjaśniono istoty kredytu denominowanego, nie pouczono go o ryzykach związanych z takim kredytem, ani o metodologii ustalania kursów waluty przez Bank.
• Brak Negocjacji: Postanowienia umowy, w tym klauzule przeliczeniowe, nie były negocjowane – Kredytobiorca otrzymał gotowe dokumenty.

2. Podstawy Stwierdzenia Nieważności UmowySąd uznał umowę za nieważną w całości na podstawie dwóch niezależnych argumentów:

• Sprzeczność z Prawem Bankowym (art. 69 Prawa bankowego):
  • Umowa była sprzeczna z bezwzględnie obowiązującym przepisem, ponieważ nie określała nominalnie “kwoty kredytu” w walucie PLN (w której kredyt faktycznie został wypłacony), co jest jednym z essentialia negotii umowy kredytu. Kwota wyrażona w CHF pełniła jedynie rolę podstawy do przeliczenia.
• Sprzeczność z Zasadą Swobody Umów (art. 353¹ k.c.):
  • Postanowienia dotyczące przeliczeń walutowych zawarte w Załączniku nr 7 do umowy były sprzeczne z zasadą swobody umów. Przyznawały one Bankowi prawo do jednostronnego, dowolnego kształtowania kursów waluty (kurs kupna do wypłaty, kurs sprzedaży do spłaty rat) bez określenia w umowie obiektywnych kryteriów ich ustalania. To naruszało zasadę równości stron.

3. Abuzywność (Niedozwolone Postanowienia Umowne) – Podstawa AlternatywnaNiezależnie od nieważności, Sąd uznał klauzule przeliczeniowe za abuzywne (niedozwolone):

• Rażące Naruszenie Interesów: Klauzule te, poprzez odwołanie do jednostronnie ustalanych kursów, naruszały interesy konsumenta i były sprzeczne z dobrymi obyczajami, dając Bankowi możliwość dowolnego kształtowania wysokości świadczeń.
• Brak Możliwości Utrzymania Umowy: Sąd stwierdził, że klauzule przeliczeniowe dotyczą głównych świadczeń stron. Ich usunięcie (jako abuzywnych) prowadzi do całkowitego upadku umowy, ponieważ nie jest możliwe ustalenie świadczeń obu stron i dalsze jej wykonywanie, a luki po usunięciu klauzul nie mogą być uzupełnione przepisami prawa.

4. Rozliczenie i Przedawnienie

• Zwrot Świadczeń: Wobec nieważności umowy, wszystkie wpłaty dokonane przez Kredytobiorcę (w PLN i CHF) stanowią świadczenia nienależne i podlegają zwrotowi.
• Przedawnienie: Sąd oddalił zarzut przedawnienia roszczeń podniesiony przez Bank.